/home/Śpiechu->Blog

Ostat­nimi czasy zaob­ser­wo­wać można „wycwa­nie­nie się” skryp­tów spamo­wych (tzw. harve­ste­rów) skanu­ją­cych strony WWW w poszu­ki­wa­niu adre­sów mailo­wych. Adresy te służą potem jako cele dla wysy­ła­nej niechcia­nej poczty (czyli spamu ) Sam kiedyś poda­wa­łem adres na stro­nie w postaci „nieza­bez­pie­czo­nej” i tego wkrótce pożałowałem…

Podam kilka wska­zó­wek utrud­nia­ją­cych odszy­fro­wa­nie skryp­tom naszego maila (niektóre z nich to sposoby oczy­wi­ste, powta­rzane miliony razy i… dalej przez wielu niestosowane).

Po pierw­sze: posia­daj zawsze co najmniej 2 adresy mailowe. Jeden „nieofi­cjalny” — do reje­stra­cji na wszel­kich forach dysku­syj­nych, stro­nach wyma­ga­ją­cych reje­stra­cji itp. Drugi „oficjalny” — służący do kore­spon­den­cji ze znajo­mymi. Na nieofi­cjalny mail zazwy­czaj przy­cho­dzi sporo spamu (nie wiem jak to się dzieje, bo niby nie są poda­wane maile użytkowników).

Po drugie: na stro­nach nie poda­waj adresu w otwar­tej formie, czyli mój@adres.pl. Należy stoso­wać zamiast znaku @ takie zamien­niki jak _małpa_ [małpka] (małpa). Moim zdaniem nie należy pisać at i dot (no chyba, że mają nas zrozu­mieć nie-polacy). Skrypty łatwo zamie­niają sobie at i dot na właściwe znaki. Obawiam się, że nawiasy również są zamie­niane na odpo­wied­nie znaki, czyli adres(małpa)gmail(kropka)com też słabo zda egza­min. Innym sposo­bem jest pisa­nie adresu „z naddat­kiem”, czyli np. spiechu_wytnij_to@gmail.com. Czło­wiek zrozu­mie, że część nazwy należy usunąć. Angiel­skim odpo­wied­ni­kiem jest często poda­wane adres_cut_this@domena.pl. Najle­piej jednak poda­wać sposób łączony, czyli mój_wytnijto(małpa)adres[kropka]pl. W formu­la­rzach należy wpisać normal­nie, bo inaczej nie przyj­dzie nam mail potwier­dza­jący reje­stra­cję i tyle z zabez­pie­czeń Istnieje ponadto obawa, że ktoś nie poza­mie­nia właści­wie znaków i również mail do nas nie przyjdzie.

Po trze­cie: nie używaj znacz­nika mailto, np. <a href=„mailto:jakiś@adres.pl”>Mój mail</a> Dlaczego nie? Bo od razu kieru­jesz skrypt we właściwe miej­sce, w którym może on rozpo­cząć swoje algo­rytmy „rozpra­co­wy­wa­nia adresu.” Niby fajne jest to, że po klik­nię­ciu na taki link otwiera się klient pocz­towy, ale… problem w tym, że mało kto używa dzisiaj klienta poczty! Serio! Gdy sie pytam znajo­mych, czy używają The Bat’a, Thun­der­birda czy Outlo­oka, to się mnie pytają najczę­ściej co to jest Ludzie dzisiaj w znako­mi­tej więk­szo­ści używają strony WWW swojego dostawcy poczty do odbie­ra­nia i wysy­ła­nia maili (czyli przez tzw. webin­ter­face).

Po czwarte: obra­zek to najlep­sze zabez­pie­cze­nie swojego adresu. Polega to na stwo­rze­niu obrazka np. w Gimpie lub Pain­cie i wpisa­nie w nim adresu. Wygląda to mniej więcej tak:

Nie trzeba się zbyt­nio wysi­lać (może dobrać tylko kolor tła obrazka do tła strony i czcionkę), a efekt jest zadowalający.

Ostat­nim zabez­pie­cze­niem jest… własny mózg Jeżeli poda­je­cie adres maila wszę­dzie na lewo i prawo, szcze­gól­nie wtedy, gdy ktoś wam oferuje „coś za darmo”, to nie dziw­cie się, że potem dzien­nie przy­cho­dzi po kilka­dzie­siąt listów typu Buy cheap Viagra.

Podobne wpisy:

1. Thun­der­bird 2.0 w Ubuntu Feisty Fawn (7.04)
2. Moje boje z o2.pl, czyli dlaczego anoni­mowe konta mailowe są złe…
3. Hello, I’m Tmail?
4. Nadcho­dzi nowe prawo tele­ko­mu­ni­ka­cyjne — ciesz się i płacz!