/home/Śpiechu->Blog

15 wrze­śnia wyszła nowa wersja najlep­szego „bezko­de­ko­wego” (chyba pod Window­sem) play­era multi­me­dial­nego — VLC w wersji 0.9.2. W oficjal­nych repo­zy­to­riach Ubuntu po niemal tygo­dniu cisza… Widać są ku temu jakieś powody.

Na znale­zio­nym przez Google blogu znala­złem receptę. Wystar­czy w Synap­ticu usunąć bieżącą wersję VLC (pakiety vlc i vlc-nox), dodać repo­zy­to­rium (nie wiem na ile jest godne zaufania)

deb http://ppa.launchpad.net/c-korn/ubuntu hardy main

zain­sta­lo­wać pakiet vlc, vlc-nox i tyle. W moim przy­padku konieczne jesz­cze było zain­sta­lo­wa­nie vlc-plugin-alsa (wyplu­wało segmen­ta­tion fault przy starcie).

Dlaczego warto? Powo­dów jest mnóstwo. Podaję kilka z nich:

• szyb­sze dzia­ła­nie dzięki użyciu biblio­tek Qt zamiast wxWidgets,
• więk­sza liczba odtwa­rza­nych typów plików,
• menu w trybie pełnoekranowym,
• sam odtwa­rza napisy jeżeli mają taką samą nazwę jak plik z filmem (jedno­cze­śnie przy­po­mi­nam o usta­wie­niu CP1250 jako default encoding),
• masa opcji konfi­gu­ra­cyj­nych (tryb Wszystko w preferencjach),
• lepsze radze­nie sobie z plikami „youtu­bo­wymi” (flv),
• konwer­sję forma­tów (to u mnie nieza­bar­dzo działa),
• po więcej infor­ma­cji i na filmik demon­stra­cyjny zapra­szam tutaj