Ciekawostki związane z IPv6

6 czerwca mieli­śmy oficjalny dzień urucho­mie­nia proto­kołu IP w wersji 6 — World IPv6 Launch. Przez 24 godziny ponad 1000 witryn inter­ne­to­wych dzia­łało na proto­kole IPv6. Było to pierw­sze na masową skalę wyko­rzy­sta­nie nowego proto­kołu. Oczy­wi­ście całość była raczej symbo­licz­nym wyda­rze­niem, niemniej wyzna­cza koniec pewnej epoki. Wobec kończą­cej się puli wolnych adre­sów IP całko­wite przej­ście na IPv6 jest nieunik­nione. Właści­wie to pod koniec 2011 roku stra­szono, że już się skończyły…

Dzisiaj wzią­łem na warsz­tat RFC 2460, Inter­net Proto­col, Version 6 (IPv6) Speci­fi­ca­tion, który opisuje IPv6. Wspar­łem się lite­ra­turą z uwagi na bardzo hard­co­rowy żargon RFC. Żeby nie zanu­dzać wycią­gną­łem co ciekaw­sze rzeczy. Czytać i błysz­czeć wśród geeków:

  • przez jakiś czas nie zabrak­nie nam adre­sów IP; zamiast trochę ponad 4 miliardy będziemy mieli do dyspo­zy­cji 340,282,366,920,938,463,463,374,607,431,768,211,456 adre­sów IP,
  • podsta­wowy nagłó­wek IPv6 liczy sobie 40 bajtów, z których 32 bajty stano­wią dwa 128 bitowe adresy nadawcy i odbiorcy; w IPv4 nagłó­wek „bez dodat­ków” to 20 bajtów,
  • tylko pole Version działa i nazywa się tak samo jak w IPv4,
  • nie ma pola Header Check­sum zawie­ra­ją­cego sumę kontro­lną nagłówka IP (w obec­nych czasach świa­tło­wo­dów prze­kła­ma­nia bitowe zdarzają się dosyć rzadko, a odpo­wie­dzial­ność za inte­gral­ność danych i tak pilnują sobie proto­koły wyższych pozio­mów, np. TCP ma własny checksum),
  • pole Time-To-Live w IPv4 pier­wot­nie było zapro­jek­to­wane do prze­cho­wy­wa­nia liczby sekund pozo­sta­łego „życia” data­gramu1, jednakże szybko z tego zrezy­gno­wano na korzyść prze­sko­ków pomię­dzy route­rami; polu osta­tecz­nie zmie­niono nazwę na Hop Limit w IPv6,
  • 20 bitowy Flow Label zapewni znaczną „ulgę” route­rom: dla pierw­szego pakietu stru­mie­nia zostaje wyty­czona trasa, a suma kontro­lna tej trasy zostaje zapi­sana do pola i cache routera, dzięki czemu pozo­stałe pakiety ozna­czone tak samo mogą wędro­wać tą samą trasą bez potrzeby każdo­ra­zo­wego wyzna­cza­nia drogi; inna możli­wość wyko­rzy­sta­nia pola to gwaran­to­wa­nie pręd­ko­ści trans­feru, tzn. jedne pakiety mogą mieć pierw­szeń­stwo przed innymi2,
  • pole Options z IPv4 zostało zamie­nione na łańcuch Exten­sion Headers o okre­ślo­nej kolejności,
  • maksy­malna wiel­kość prze­no­szo­nych danych to 4 GB (tzw. Jumbogram).
  1. Kevin R. Fall, W. Richard Stevens : TCP/IP Illu­stra­ted, Volume 1 : The Proto­cols. — 2 ed. Upper Saddle River, NJ (i in.), 2011, s. 185
  2. L. Dostálek, A. Kabe­lová : Under­stan­ding TCP/IP : A clear and compre­hen­sive guide to TCP/IP proto­cols. Birming­ham ; Mumbai, 2006, s. 215

Podobne wpisy:

  1. PHPowe cieka­wostki składniowe
  2. Last.fm — co to jest to scrob­blo­wa­nie i jak to działa
  3. Krót­kie(?) zawie­sze­nie blogowania
  4. Civi­li­za­tion V, czyli 5 dużych zmian

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <p> <pre lang="" line="" escaped=""> <q cite=""> <strike> <strong>