Category Archives: dyrdymały

dyrdymały

Śpiechu po delegacji w Warszawie

Dzisiaj wpis typu „flaki z olejem”. Żądnych kolej­nej dawki wiedzy progra­mi­stycz­nej muszę odesłać niestety z kwitkiem.

Od 2 do 7 lutego byłem sobie w Warsza­wie. Wysłano mnie na szko­le­nia trener­skie w ramach Programu Rozwoju Biblio­tek. Biblio­teki woje­wódz­kie (a więc i Biblio­teka Śląska) zobo­wią­zały się do prze­szko­le­nia biblio­te­ka­rzy z biblio­tek regionu, które otrzy­mają sprzęt kompu­te­rowy (prezen­ta­cja tutaj). Będę miał przy­jem­ność brać udział w szko­le­niach tych osób.

Jeżeli ktoś nie za bardzo wie o co chodzi to wyja­śniam kąśli­wie w skró­cie: Funda­cja Melindy i Billa Gatesa dyspo­nu­jąca ułam­kiem sumy „skoszo­nej” od uzależ­nio­nej od Micro­so­ftu polskiej admi­ni­stra­cji publicz­nej, „dobro­czyn­nie” zdecy­do­wała się poda­ro­wać najbied­niej­szym biblio­te­kom w Polsce sprzęt, opro­gra­mo­wa­nie (Win 7 + Office 2007) i darmowy inter­net przez kilka lat. Dodat­kowo, dla niepo­znaki, szko­le­nia biblio­te­ka­rzy prze­pro­wa­dzą trene­rzy prze­szko­leni w używa­niu produk­tów Micro­so­ftu (m.in. ja :-) ).

Warto by zasta­no­wić się ile sprzętu dałoby się kupić za pienią­dze wywa­lane na licen­cje za MS Windows i Office. W końcu utrwa­liło się wszyst­kim, że sprzęt + opro­gra­mo­wa­nie = PC + Windows. Mam rację?

Teraz przejdę do wrażeń z pobytu w Warszawie:

  1. Dworzec Centralny — sporo więk­szy niż w Kato­wi­cach. W lepszym stanie tech­nicz­nym (dzia­ła­jące ruchome schody!), ale za to bardziej śmier­dzący. No cóż, nie można mieć wszystkiego…
  2. Chod­niki zdecy­do­wa­nie słabiej odśnie­żone niż w Kato­wi­cach. Czyżby Warsza­wiacy poru­szali się wyłącz­nie samochodami?
  3. Liczba psich kup na metr chod­nika w centrum może śmiało konku­ro­wać z liczbą w Kato­wi­cach (zwanych czasem „Kupowicami”).
  4. Muzeum Wojska Polskiego — old fashion muzeum. W każdym pomiesz­cze­niu siedzący na stołecz­kach cerbe­rzy patrzący na każdy ruch zwie­dza­ją­cych. Najle­piej byłoby zamknąć muzeum, wtedy muze­al­nicy spokoj­nie mogliby czekać na koniec dniówki nieniepokojeni.
  5. Muzeum Powsta­nia Warszaw­skiego — całko­wite prze­ci­wień­stwo poprzed­niego. Wszyst­kiego możesz dotknąć, posłu­chać i zoba­czyć parę filmów. Pomysł przyj­ścia tam w dzień wolny (niedziela) był całko­wi­cie chybiony. Czułem się jak w super­mar­ke­cie: masa ludzi z dziećmi zbie­ra­ją­cymi karteczki z datami.

Na koniec mam dla Was specjalny bonus z muzeum: MS Fail, czyli kolejny powód, dla którego Windows to system, któremu nie można zaufać.

dyrdymały

Reklamowe gówno pod płaszczykiem artykułu

Jest mocny tytuł, będzie mocna treść. Nie wiem dlaczego arty­kułu o Star­bucks na Dziennik.pl nie ozna­czono jako arty­kuł spon­so­ro­wany. Może zapła­cono odpo­wied­nio dużo pani Rena­cie i Oldze (oraz bliżej niezi­den­ty­fi­ko­wa­nym „ksk” i „kas” — zapewne od kaso­wa­nia kasy).

Arty­kuł mamy pisany dokład­nie w stylu „nocnych kole­jek” przed salo­nami ze sprze­dażą iPhone: „kup pan kawę/iPhone, będziesz nale­żał do amery­kań­skiej elyty” (nażryj się w jesz­cze w McDo­nal­dzie i zostań bezmó­zgim otyłym konsu­men­tem). Fakt, że coś jest rekla­mo­wane w amery­kań­skich seria­lach nie ozna­cza jesz­cze, że jest to symbol luksusu.

15-letnia gimna­zja­listka Karo­lina chce nale­żeć do śmie­tanki towa­rzy­skiej. Mam tylko nadzieję, że zamiast pisać testu gimna­zjal­nego wczo­raj i dzisiaj nie prze­sie­działa na kawie. Poza tym, kto cię dziecko nauczył pić kawę? Jej kolega wstaje wcze­śniej by pocho­dzić po szkole z tektu­ro­wym kubkiem. Pozo­sta­wię bez komen­ta­rza.

20-letni student nie musi wyjeż­dżać za granicę by napić się kawy. Mam nadzieję, że po chleb nie jeździ za daleko.

Przy­pad­ków w języku polskim jest tylko 7. Na potrzeby „lansu” to stanow­czo za mało. Poza tym praw­dziwi „lansje­rzy” powinni posłu­gi­wać się języ­kiem elyty — angiel­skim. Widzie­li­ście jakie­goś Amery­ka­nina gada­ją­cego po polsku?

Może posta­wią przy wejściu jakie­goś selek­cjo­nu­ją­cego „miśka” — będzie chociaż namiastka tego, czego nie mogą mieć wszy­scy. Bo co to za elita, którą może zostać każdy?

Inter­nauci moim zdaniem stanęli na wyso­ko­ści zada­nia. Nie zosta­wili na arty­kule suchej nitki. To dobrze, że są jesz­cze ludzie mający zdol­ność samo­dziel­nego myśle­nia. Pole­cam również dysku­sję na Wykop.pl.

Na nieszczę­ście arty­kuł osią­gnął zamie­rzony cel — wywo­łał hałas.

dyrdymały

Literowka.pl — lekka przesada?

Czego to ludzie nie wymy­ślą. Dzisiaj przy próbie wejścia na Wykop.pl wpisa­łem nie dość dokład­nie adres strony (wykp.pl zdaje się) i zosta­łem prze­rzu­cony na stronę literowka.pl. Nigdy bym nie pomy­ślał, że cel istnie­nia witryny można oprzeć na czyichś błędach ładnie po angiel­sku zwanych typos — typo­gra­phi­cal errors. Co prawda już od dawna istnieje witryna osiolki.net, ale doty­czy raczej (nie)świadomych błędów przy wyko­na­niu stron internetowych.

Co mnie zasko­czyło? Cham­stwo. Na wstę­pie zosta­łem przy­rów­nany m.in. do „[…] niedo­kład­nych blon­dy­nek z IQ na pozio­mie komara, uzależ­nio­nych od filmów porno i mastur­ba­cji […]”. To oczy­wi­ście potrak­to­wa­łem jako mocniej­szy żart. Dalej prze­ko­na­łem się, że admini strony raczej swoje „motto” biorą na serio. Na cham­skie komen­ta­rze odpo­wia­dają cham­sko zamiast po prostu wywa­lać takie wypowiedzi.

Przy próbie opusz­cze­nia strony włącza się java­scrip­towy skrypt, który każe nam wpisy­wać różne wyrazy w celu nauki pisa­nia na klawia­tu­rze. Po wpisa­niu oczy­wi­ście musimy wpisać następny itd. bez końca. Najlep­szym sposo­bem jest ctrl+alt+del / moni­tor systemu i ręczne wyłą­cze­nie przeglądarki.

Co mnie zasta­na­wia? Koszty. Strona praw­do­po­dob­nie gene­ruje duży ruch. Dopóki ludzie używają klawia­tur, dopóty będą sadzić błędy. Na stro­nie jest co prawda reklama, ale wątpie, że ktoś w nią klika będąc w drodze do niefor­tun­nie wpisa­nej witryny. Admi­ni­stra­to­rzy musieli wyku­pić sporo domen z błędami. Ciekawi mnie „mate­riał porów­naw­czy” jakie błędy ludzie najczę­ściej popeł­niają. Odwie­dza­jący trafiają na Lite­rówkę wpisu­jąc m.in. Onet, Wykop, Wrzuta, Nasza-Klasa, a nawet Google. Ciekawe czy do każdej z tych witryn istnieje kilka warian­tów błędów czy tylko jeden najpopularniejszy :-)

Podsu­mo­wu­jąc, nie pole­cam wcho­dzić na literowka.pl, bo trudno się z niej wydostać :-)